Het klassieke repertoire is voor mij een voortdurende bron van inspiratie en architectonische diepgang. In mijn vertolkingen zoek ik naar de balans tussen historisch besef en een persoonlijke, hedendaagse expressie. Of het nu gaat om de verstilde weemoed van Chopin of de explosieve virtuositeit van Schumann; het doel is altijd om de partituur tot leven te wekken in het nu.